Doğal Kıl Nerede Bulunur? Bir Yalnızlık ve Arayış Hikâyesi
Başlangıç: Kayseri’de Yalnız Bir Gün
Kayseri’nin o soğuk sabahlarından birinde, yine sabahın erken saatlerinde kalktım. Hava buz gibiydi, nefesimi izlerken aklımda bir sürü soru vardı. Son birkaç gündür kafamda dönüp duran o düşünce: “Doğal kıl nerede bulunur?” Bu, sanki beni takip eden, peşimi bırakmayan bir soru gibiydi. Sadece bir kelime değil, bir tür gizemdi; içimi saran bir arayıştı.
Birçok insanın Kayseri’de olduğu gibi sabahları karlı dağ manzaralarını izlerken hissettikleri o huzur, bana ait değildi. Çünkü ben, içimde kaybolan bir şeyin eksikliğiyle uyanmıştım. Doğal bir şeyin, belki de en basit haliyle insan olmanın doğallığının ne demek olduğunu anlayamamıştım. O yüzden de, bir şekilde “doğal kıl nerede bulunur?” sorusu kafamı kurcalıyordu.
O Gün Yolda Karşılaştığım İnsan
O sabah, Kayseri’nin caddelerinde yürürken bir adamla karşılaştım. Yaşını tahmin etmek zordu; 40’larında gibi görünüyordu ama gözleri, sanki hayatın yüküyle çok daha yaşlıydı. Kırlaşmış saçları, ucunda titreyen bir sigara vardı. Önümden geçerken göz göze geldik ve o an, o karanlık sokakta bir anlık bir bağ kurduğumuzu hissettim. İçimde bir şey uyandı; nedense o adam, bana bir şeyler söylemek istiyordu. Belki de bu soru, “doğal kıl nerede bulunur?” sorusu, aslında ona aitti.
Adam yavaşça yürüdü ve birden durarak, bana dönüp şunu söyledi: “Sana bir şey soracağım, evladım. Biliyor musun, hayatın doğal hali nerededir?”
Bütün bedeniyle bu soruyu sormuştu; hissetmiştim. Belli ki bu soru onun da kafasında dönüp duruyordu. Sadece kelimeleri değil, tavırları da bir yansıma gibiydi.
Ben şaşkın bir şekilde, “Hayır, bilmiyorum,” dedim. “Ama belki de arıyorum.”
Adam birkaç saniye sessiz kaldı ve sonra devam etti: “İnsan, bazen doğal haliyle, içindeki huzuru bulduğu an mutlu olur. Her şeyin özü doğallıkta, evlat. Ama insan, bu doğallığı kaybediyor, arıyor, bulamıyor…”
Ve sonra gülümsedi. O an, sanki o gülüş bana bir kapı açtı. Hani bazen, bir yabancı bir şey söyler ya, sanki hayatının sırrını keşfetmiş gibi hissedersin. İşte o an, öyle bir şeydi. Doğal kılın, insanın en derin hissiyatında, birinin sana gerçekliği fısıldamasında bulunacağına dair bir hisse kapıldım.
O Gülüşün Ardında
O gülüşün ardından, sabahın soğuk havası bir anda bana daha yakın, daha ılıman gelmeye başladı. Hızla yürümeye başladım. Ancak, sanki içimde bir değişim başlamıştı; her adımda, “doğal kıl nerede bulunur?” sorusu daha da derinleşiyordu.
İçimden geçenleri sadece yazmakla tatmin olamayacağımı fark ettim. Bir şeyler eksikti; belki de hala aradığım, kaybolmuş bir parça vardı. Bunu yazarken bulabileceğimi düşünmüyordum, ama bir şekilde hissettim ki, bunun cevabı bir yerlere çok yakındı.
Kaybolan Doğallık
Birçok insan, hayatında kaybolan bir şeyin eksikliğini hisseder. Benimse aradığım şey, sadece bir “doğallık”tı. Ama nereye bakacağımı, kimden yardım alacağımı ya da kimle paylaşacağımı bilmiyordum. Doğallığın anlamı, o kadar büyüktü ki; sadece dilde değil, yaşamın her alanında aranması gereken bir şeydi.
Kayseri’de, kışın soğuk sokaklarında yürürken, bazen gözlerim insanlarda, bazen de doğanın kendi halindeki düzeninde bir şeyler buluyordum. Ama asıl soruyu sormadım, belki de hiç sormadım: Doğal kıl nerede bulunur? Belki de sadece içimizdeki en derin duygularda, kaybolan özlemlerimizde…
Bir gün, kendimi Kayseri’nin en kalabalık caddesinde yürürken bulduğumda, cevap biraz daha netleşmeye başlamıştı. Aradığım şey ne parçalara ayrılmış bir ruh, ne de terk edilmiş bir dünyaydı. Gerçekten doğal olan, her şeyin var olduğu haliyle, tam da o anda, o cadde üzerindeki yaşamdı.
Doğal Kılın Bulunduğu An
O sabah, Kayseri’nin caddelerinde hissettiğim yalnızlık, sanki dünyanın geri kalanından soyutlanmış bir içsel yolculuktu. O anın içindeki huzuru tam olarak tanımlayamıyordum ama şunu biliyordum: Doğal kıl, bir kişinin en savunmasız haliyle, bir anı yaşarken, içsel bir doğruluğa ulaşmasıydı.
O sabah, soruyu sormamış olsaydım, kaybolmuş hissedecektim. Ama o yabancı adam, o gülümsemesiyle, bana gerçek bir şey anlatmıştı. Kendini kaybetmeden, insanın doğallığının her zaman orada olduğunu… Herkesin farklı bir yolculuğu, farklı bir sorusu olabilir, ancak bazen tüm bunlar, kaybolan bir şeyin peşinden gitmenin, her insanın içinde bulunduğu yolculukla ilgili olduğunu fark ettim.
Ve bir daha sormadım: Doğal kıl nerede bulunur? Çünkü bulduğumu anlamıştım; aslında hep içimdeydi. Bunu, o yabancı adam bana anlatmıştı, belki de kendimle buluşmak için.